به خدا قسم

دگر از این شب تاریک

ستاره ای نچینم

تا ابد خدا همراه تون

تولدی دوباره برای پرواز،

برای برخاستن،

بال زدن و اوج گرفتن از زمین خاکی

فقط کار پروانه نیست.

بر بلندای درخت خسته

در کنج کوچه ی غربت زده زمستان دیده 

می توان اشاره آغاز را دید.

می آیم

و

باز می بینم؛

آیه های بودنت را؟

آسمان اینجا ابری نیست

اینگار که سالهاست هیچ قاصدکی

خبری از ابری و بارانی نیاورده

بیزارم

بیزارم از این همه هذیان گویی

هذیان تب های بی بارانی.